Mistrz rusznikarstwa tworzący cieszynki.

„A co? fuzyjka moja? niewielka ptaszyna,

A jak się popisała? To jej nie nowina:

Nie puści ona na wiatr żadnego ładunku.”

O jakiej ptaszynie mówił w IV Księdze „Pana Tadeusza” Asesor? Oczywiście o cieszynce, czyli niezawodnej strzelbie polskiej roboty! Cieszynka to ozdobna strzelba myśliwska, wytwarzana w Cieszynie co najmniej od XVI wieku, która z narzędzia polowania stała się wizytówką miejscowego rzemiosła.

Broń przeznaczano głównie do polowań na siedzące ptactwo, dlatego nazywano ją też „ptaszniczką”, a ceniono ją za lekkość, celność, niezawodność i kunszt zdobień.

Jej znakiem rozpoznawczym była kolba w kształcie „sarniej nóżki” oraz bogato dekorowane łoże, często inkrustowane i personalizowane.

W najlepszym okresie cieszyńskie rusznikarstwo miało rangę europejską: cieszynki trafiały do kolekcji władców i magnatów, a dziś znajdują się w muzeach na świecie.

Po wiekach świetności tradycja niemal zanikła, ale nie została przerwana dzięki Jerzemu Wałdze, ostatniemu mistrzowi, który zna tajniki jej wykonywania.

Wałga nie robi prostych replik, lecz nowe cieszynki budowane historycznymi metodami, z tradycyjnymi zdobieniami z masy perłowej, srebra, mosiądzu czy kości słoniowej.

Jego rola wykracza poza warsztat: jako rzemieślnik, konserwator i opowiadacz historii ocalił cieszynkę przed statusem muzealnej ciekawostki i przywrócił jej miejsce w żywej kulturze Cieszyna.